جلد دهم در آداب قرائت قرآن چنان كه در مقدمه‌هاى گذشته ذكر كرديم بعضى از اقوال عارف باللَّه و عبد صالح خدا مرجع بزرگوار حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى روحى فدا كه ايشان چون مراد دست سالكان را گرفته و در طريق حق و حقيقت به منزل مقصود رسانده . اميدمان آنكه بتوانيم باز گوش بفرامين و روش ايشان داده و چنان كه او خود رفته و راه را نشان داده بسير و سلوك پردازيم و بعد از جهاد اصغر كه پيروزى بر كفار و ملحدان و منافقان بود اينك در جهاد اكبر مسلط گشتن بر نفس شيطانى موفق گرديم . حضرت امام در باب قرائت قرآن و شروطى كه دارد در ششمين شرط ميفرمايند : يكى از آداب مهمه قرائت قرآن كه انسان را به نتايج بسيار و استفادات بى شمار نائل كند تطبيق است و آن چنان است كه در هر آيه از آيات شريفه كه تفكر مىكند مفاد آن را با حال خود منطبق كند و نقصان خود را بواسطه آن مرتفع كند و امراض خود را بدان شفا دهد . مثلا در قصه شريفه حضرت آدم ( ع ) به بيند سبب مطرود شدن شيطان از بارگاه قدس با آن همه سجده‌ها و عبادتهاى طولانى چه بوده خود را از آن تطهير كند زيرا مقام قرب الهى جاى پاكان است با اوصاف و اخلاق شيطانى قدم در آن بارگاه نتوان گذاشت . از آيات شريفه استفاده شود كه مبدء سجده ننمودن ابليس خود بينى و عجب بوده كه كوس أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ زد و اين خود بينى اسباب خود خواهى و خود فروشى كه استكبار است شد و آن اسباب خود رائى كه استقلال و سرپيچى از فرمان است شد پس مطرود درگاه شد ما از اول عمر شيطان را ملعون و مطرود خوانديم و خود باوصاف خبيثه او متصف هستيم و در فكر آن برنيامديم كه آنچه سبب مطروديت درگاه قدس است در هر كس باشد مطرود است شيطان خصوصيتى ندارد آنچه او را از درگاه قرب